reklama

„Solidarni” odchodzą

W ubiegłym tygodniu, niemal dzień po dniu, zmarły dwie osoby, silnie związane z ruchem społecznym „Solidarność” – Grażyna Čupajla-Tomaszewska i Janusz Łaznowski

Oława/Wrocław Pożegnania

Była dolnośląska kurator oświaty odeszła 9 marca, po długiej i ciężkiej chorobie. Pochowano ją z honorami 14 marca, w Wojnowicach (gmina Czernica), gdzie mieszka jej siostra.  Urodzona w Świebodzinie Grażyna Čupaila-Tomaszewska miała 62 lata. Była absolwentką Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. W czasach PRL-u pracowała jako polonistka w krzyżowickim Zespole Szkół Rolniczych i we wrocławskiej SP nr 20. W latach 1981 – 1987 była pracownikiem naukowym Uniwersytetu Wrocławskiego. Działała aktywnie w podziemnej „Solidarności”. Internowana w stanie wojennym, spędziła prawie rok w milicyjnym środku odosobnienia w Darłówku. Po zmianach politycznych, w 1990 roku została wrocławskim, potem dolnośląskim, kuratorem oświaty. Była gorącą zwolenniczką przekazywania szkół samorządom lokalnym. Udzielała się w strukturach samorządowych – była m.in. wiceprzewodniczącą i przewodniczącą wrocławskiej Rady Miejskiej. Za zasługi dla oświaty odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a pośmiertnie uhonorowana przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Często gościła w naszym powiecie. Z jej inicjatywy utworzono w 1991 roku oławską Delegaturę Zamiejscową wrocławskiego Kuratorium Oświaty. Pomogła także w rozbudowie SP nr 4 i przeniesieniu SP nr 7 do powstałego tam łącznika.

*
Janusz Łaznowski zmarł 11 marca, w wieku niespełna 71 lat, wskutek długotrwałych powikłań pogrypowych. Przez trzy pełne kadencje (w latach 1998 – 2010) był przewodniczącym Zarządu Regionu Dolny Śląsk NSZZ „Solidarność”, a ostatnio członkiem prezydium. Zawodowo tancerz i solista w balecie Opery Wrocławskiej. Latem 1980 roku organizował występy artystów tej placówki dla strajkujących robotników w zajezdni MPK przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu. Po stanie wojennym działał w podziemnej „Solidarności”, a po 1990 roku był etatowym związkowcem. Przed wyborem na funkcję przewodniczącego dolnośląskiego Zarządu Regionu, pracował w związkowym dziale interwencji. Był członkiem prezydium Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Jako przedstawiciel związku uczestniczył w pracach Trójstronnej Komisji do spraw Społeczno-Gospodarczych.   

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Laureat nagrody im. Haliny Krahelskiej, przyznawanej przez Państwową Inspekcję Pracy – za zasługi dla ochrony pracy. Otrzymał także najwyższe odznaczenie dolnośląskiej „Solidarności” – medal „Zawsze Solidarni”.

Janusz Łaznowski często odwiedzał Oławę. W 2010 roku uczestniczył w uroczystych obchodach jubileuszu oławskiej „Solidarności”. Ostatnie lata życia spędził w Brzozowcu (powiat namysłowski), niedaleko Biskupic Oławskich, gdzie kupił dom.

Żonaty, miał jedną córkę. Pochowany 13 marca, na cmentarzu parafialnym przy ul. Bardzkiej we Wrocławiu.

(KAT)

Kategorie: Wspomnienia

Napisz komentarz

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.