Dla naszych pociech to cały świat – piaskownica, huśtawka, zjeżdżalnia i mnóstwo innych dzieci. Dla nas – codzienny widok z okna, kilka kolorowych przyrządów, mnóstwo piasku i głośne dokazywanie dzieciaków.

Czy są w naszym rejonie atrakcyjne place zabaw? Czy dzieci są zadowolone z dostępnych miejsc i czy rodzice nie muszą obawiać się o bezpieczeństwo swoich maluchów?

Huśtawki to obowiązkowa sprawa na każdym placu zabaw, więc, aby nie dyskryminować najmłodszych amatorów huśtawek, choć jedna z nich powinna mieć obustronne zabezpieczenia.

Ślizgawki bywają za wysokie i tym samym dyskwalifikują młodsze dzieci. Ciężko wytłumaczyć upartym maluchom, że na taką ślizgawkę nie powinno się wchodzić. Myślę, że optymalnie byłoby zainstalować 2 ślizgawki: małą i większą.

Największą popularnością cieszą się piaskownice, dlatego dobrze, gdy są one pokaźne, mają na swoim obwodzie dużo miejsca do siedzenia oraz łatwo do nich wejść. Gdyby jeszcze po piaskownicy nie biegały psy i nie załatwiały się w piach, byłoby idealnie. Żeby tego uniknąć place zabaw powinny być ogrodzone, co zdarza się najczęściej na nowych osiedlach i jest bardzo praktyczne, gdy dziecko lubi sprawdzać kondycję opiekunów wybiegając bez uprzedzenia.

Bardzo podobają mi się wszelakie tory przeszkód, tzw. „małpie gaje”, które ćwiczą sprawność i koordynacje małych „komandosów”. Wszystkie powinny być wykonane tak, aby zapewnić bezpieczeństwo dziecku i nie stresować nadmiernie rodziców. Niestety, zdarzają się takie tunele, które są umieszczone na znacznej wysokości i nie są dobrze ogrodzone, co może powodować niebezpieczne upadki.

Widuję też takie „wynalazki”, których zastosowanie jest nieodgadnione nawet dla najbardziej pomysłowych dzieci i często stoją bezużyteczne.

Ważne jest, aby przynajmniej część placu zabaw była zacieniona, ponieważ w porze letniej, zwłaszcza w wakacje, dzieci spędzają mnóstwo czasu na słońcu, więc o udar słoneczny nie trudno. Trochę cienia przyda się też rodzicom, a zwłaszcza dziadkom, obserwującym swoje pociechy siedząc na ławce.