Dzień kobiet, dzień kobiet

    Niech każdy się dowie, że

    Dzisiaj święto dziewczynek! Itd.

Gdy chodziłem do szkoły podstawowej już wtedy uczono nas szacunku do płci odmiennej (pięknej)

Na ten dzień chłopcy przynosili po goździku, to taki kwiat za czasów PRL-u, teraz z trudem można go spotkać w kwiaciarni.

Śmialiśmy się w tedy z tego, uważaliśmy, że to głupie i poniżające. Pytaliśmy- a my chłopcy, kiedy dostaniemy po kwiatku?

Dawaliśmy ten wyraz szacunku z serca, przymusu i dlatego, że tak trzeba.

Lata mijały, a ja dorastałem, stawałem się mężczyzną, nadal obdarowywałem moje kobietki kwiatkami i szacunkiem, tym gestem, który wszczepiono mi za młodu.

Nadal zadawałem sobie te pytanie, – kiedy ja dostanę tego kwiatka?

Dzisiaj już wiem, że przez całe życie otrzymywałem kwiatki, pod postacią miłości mojej mamy do mnie, miłości żony, córki, przyjaciółek, koleżanek, znajomych itd.

                                                                                 Im więcej dajesz, tym więcej dostajesz.

Kiedyś otrzymałem od mojego kolegi Łukasza tekst o kobietkach, którym chciałbym się z Wami podzielić.

Ciekawe, bo o kobietach i dla mężczyzn

Kiedy Pan stworzył kobietę, był to już jego 6 dzień pracy i w dodatku po godzinach.

Pojawił się anioł i spytał:

-Czemu tyle czasu Ci to zajmuje?
Pan mu odpowiedział:

-Widziałeś zamówienie? Musi być całkowicie zmywalna, ale nie plastykowa, ma 200 ruchomych części wszystkie wymienne, działa na kawie i resztkach jedzenia, ma łono, w którym się mieści 2 dzieci naraz, ma taki pocałunek, który leczy każdą  rzecz od startego kolana do złamanego serca.
Anioł starał się powstrzymać Pana:
-To jest za dużo pracy na jeden dzień, lepiej poczekać ze skończeniem do jutra.
- Nie mogę, powiedział Pan. Jestem tak blisko skończenia tego dzieła, które jest tak bliskie memu sercu.
Anioł zbliżył się i dotknął kobiety:
- Ale zrobiłeś ją taką miękką, Panie?
- Ona jest miękka, ale zrobiłem ją  także twardą . Nawet nie wiesz ile może znieść lub osiągnąć.
- Będzie myśleć? spytał anioł
Pan odpowiedział:
- Nie tylko będzie myśleć, ale rozumować i negocjować.
Anioł zauważył cos, zbliżył i dotknął policzka kobiety.
- Wydaje się, że ten model ma skazę. Powiedziałem Ci, że starałeś się dać za wiele rzeczy.
- To nie jest skaza – sprzeciwił się Pan – to jest łza.
- A po co są łzy? zapytał anioł.
Pan powiedział:
Łza to jest formą, którą ona wyraża swoja radość, wstyd rozczarowanie, samotność, ból i dumę. -Anioł był pod wrażeniem.
- Jesteś Panie geniuszem, pomyślałeś o wszystkim, to prawda, że kobiety są zdumiewające.
-  Kobiety maja siłę, która zdumiewa mężczyzn. Mają dzieci, przezwyciężają trudności, dźwigają ciężary, ale obstają przy szczęściu, miłości i radości.
Uśmiechają się, kiedy chcą krzyczeć, śpiewają, kiedy chcą płakać, płaczą, kiedy są szczęśliwe i śmieją się, kiedy są zdenerwowane. Walczą o to, w co wierzą, sprzeciwiają się niesprawiedliwości, nie zgadzają się na „nie”, jako odpowiedź, kiedy wierzą, że jest lepsze rozwiązanie. Nie kupią sobie nowych butów, ale swoim dzieciom tak… Idą do lekarza z przestraszonym przyjacielem, kochają bezwarunkowo, płaczą, kiedy ich dzieci osiągają sukcesy i cieszą się, kiedy przyjaciele odnoszą sukcesy. Łamie się im serce, kiedy umiera przyjaciel, cierpią, kiedy tracą członka rodziny, ale są silne, kiedy nie ma skąd wziąć siły. Wiedzą, że objęcie i pocałunek może uzdrowić zranione serce. Kobiety są różnych wielkości, kolorów i kształtów.

Prowadzą, latają, chodzą i przychodzą, żeby powiedzieć Tobie, że cię kochają.

Serce kobiety jest tym, co powoduje, że świat się kręci. Kobiety robią więcej niż to, że rodzą.

Przynoszą radość i nadzieję, współczucie i ideały.

Kobiety maja wiele do powiedzenia i do dania.

Tak, serce kobiety jest zadziwiające.
Daj to do kobietom.. Żeby zwiększyć ich samoocenę i piękno! Przekaż to
mężczyznom, żeby zwiększyć ich szlachetność i żeby umieli kochać kobietę, kiedy ta zapuka do ich drzwi i żeby nigdy nie pozwolili jej odejść…

Już po raz który, wyjechałem na  te spotkania w raz z najbliższymi i przyjaciółmi z naszego Stowarzyszenia Abstynenckiego i grup AA. Wyjazd z pod dworca PKS w Oławie o godzinie 8.00 zawsze w ostatnią sobotę lipca.

Był pełen autobus co bardzo mnie cieszy, taka frekwencja jest za każdym razem. Zapakowaliśmy grila i niezbędny sprzęt do jego rozpalenia, NIE ZAPOMINAJĄC O DOBRYM HUMORZE I POGODZIE DUCHA.  Widać ,że ludzie chcą się cieszyć nowo odkrytym życiem. Do Lichenia przyjechaliśmy około południa. Z autobusu ruszyliśmy do bazyliki  przed obraz Matki Bożej Licheńskiej, aby podziękować Jej za łaski doznane  i prosić o trzeźwość dla nas i naszych rodzin.Ja i moi przyjaciele  weszliśmy na wieże widokową, aby oglądać panoramę ( piękne widoki). Następnie udaliśmy się na koncert Piotra Nagla. Super muzyka i słowa (dają do myślenia) Chodząc po całym obiekcje czułem się jak  w rodzinie , widziałem uśmiechnięte i radością tryskające twarze.. Poczucie bezpieczeństwa , bez obaw przed różnością nie miłą. Ja sam przeżywam tam niesamowite momenty, a przede wszystkim obecność Boga – wielką energie jaką jest Miłość. Tę Miłość  przywożę do domu i dziele się nią ze wszystkimi napotkanymi ludźmi, a im więcej jej rozdaje, tym więcej jej przybywa. Dzięki niej utrzymuję trzeźwość i czerpię radość z życia. Tam odbywają sie mitingi AA , AN, AH, Al-anon, DDA, AŻ, spotykają się też ludzie którzy są uzależnieni o sexu i Anonimowi Palacze. Na tych spotkaniach wspierając się dodają sobie  otuchy i nadzieje na lepsze jutro.  Tam wymieniają się doświadczeniem w jaki sposób radzić sobie z tymi nałogami. Można też uczestniczyć w rożnych konferencjach i prelekcjach na te tematy oraz konsultować się z psychologami i zakupić ciekawa literaturę. Najważniejszym punktem tego dnia była Msza św o godz 19.00 podczas , której można było usłyszeć bardzo interesujące kazanie, następnie  świadectwa trzeźwości ludzi na których spadła łaska zdrowienia z uzależnień oraz podziękowania. Potem wieczorny spacer po obiekcie i o koło godz. 23.00 zbiórka przy autobusie i powrót do domu.

Następny tego rodzaju wyjazd będzie w pierwszą sobotę miesiąca czerwca 2012 r. do Częstochowy, a do Lichenia w ostatnią sobotę lipca.

Do zobaczenia na szlaku trzeźwości!!!

_ Bardzo lubie czwartkowe spotkania z ludźmi z grupy Al.-anon. Spotkania są anonimowe, więc nie muszę się obawiać, że ktoś wykorzysta mają wypowiedz. Wszyscy są życzliwi, Mają ten sam problem, więc mnie rozumieją. Jeżeli mam jakiś kłopot, to zawsze znajdzie się ktoś, kto miał podobnie i może mi dać wskazówkę, co mogę co mogę zrobić by temu zaradzić.
Te warsztaty pozwoliły mi uwierzyć w siebie. Teraz wiem, że mam możliwości, żeby zmienić swoje życie i czuć się wartościowym człowiekiem.
Grupy rodzinne Al – anon  dzielą się doświadczeniem, siłą i nadzieją. Spotykają się w celu niesienia sobie nawzajem pomocy. Spotkania odbywają się we czwartki  18: 30  w siedzibie Stowarzyszenia Abstynenckiego
„Świeży Oddech” w Oławie przy ul. Żołnierzy A.K. 9

” Teraz ja dziękuję  Panie,  że mnie nosiłeś na swych ramionach wtedy gdy było mi tak ciężko”

ANTEK  alkoholik – trzeźwy 20 lat

Dla tych co stracili nadzieje!
Opowiem Wam historie mojego przyjaciela Antka wspomnianego we wcześniejszym wpisie. Poznałem go 1994 r0ku.Miał wtedy 33 lata w tym 3 lata życia w trzeźwości. Opowieść swoją zaczął od pięknego tekstu. o to on:
„Ślady na piasku”
We śnie szedłem brzegiem morza z Panem
oglądając na ekranie nieba całą przeszłość mego życia.
Po każdym z minionych dni zostawały na piasku dwa ślady mój i Pana.
Czasem jednak widziałem tylko jeden ślad
odciśnięty w najcięższych dniach mego życia.
I rzekłem:
„Panie postanowiłem iść zawsze z Tobą
przyrzekłeś być zawsze ze mną;
czemu zatem zostawiłeś mnie samego
w tedy, gdy było mi tak ciężko?”
Odrzekł Pan:
„Wiesz synu, że Cię kocham
i nigdy Cię nie opuściłem.
W te dni, gdy widziałeś jeden ślad
ja niosłem Ciebie w moich ramionach.”
Piękne prawda? Zaciekawił mnie ten człowiek. Poprosiłem, aby opowiedział mi więcej o sobie. Zaśmiał się mówiąc – tym człowiekiem, który szedł brzegiem morza, to ja sam, że ten tekst to o mnie. Usiedliśmy wygodnie na fotelach i zaczął opowiadać, a ja oglądałem na ekranie nieba całą przeszłość jego życia i …

UPADEK
Okres mojego pijaństwa nazywam tchórzostwem, ucieczką przed rzeczywistością, realnym życiem pójściem na łatwiznę, a także oszukiwaniem samego siebie. Zamiast rozwiązywać problemy życiowe na trzeźwo – zalewałem je alkoholem, aby o nich zapomnieć. Alkohol pomagał mi nawiązywać kontakty z innymi ludźmi. Po nim stawałem się bardziej odważny, aż to picie przeobraziło się w długie ciągi trwające tygodnie, miesiące, a potem lata. Żeby rozpocząć dzień, wypijałem pół szklanki wódki, aby zasnąć- też był jakiś alkohol. Z biegiem czasu, ilość wypitego alkoholu zwiększała się ponieważ mój organizm upominał się o niego. Objawy upominania, czyli kac, był nie do zniesienia. Na początku trzęsące się ręce, duża potliwość ciała, nie pokój, a potem padaczka alkoholowa. Wspomnę tez o kacu moralnym, który miał nieznośne i dokuczliwe objawy typu wyrzuty sumienia, myśli o tym, co ja nawywijałem dnia poprzedniego, sprawy, których nie załatwiłem itp. Ataki padaczki dopadały mnie coraz częściej. W tej sprawie poszedłem do lekarza, który mi powiedział, że mam się leczyć. Rodzina tez mówiła, że powinienem się leczyć, lecz ja ich wyśmiewałem mówiąc, że ja jestem zdrów to wy powinniście się leczyć. Straty materialnych nie można porównywać do strat moralnych, zdrowotnych i duchowych. Alkoholik najpierw traci rodzinę, potem pracę, a potem choruje na marskość wątroby i nie tylko… U mnie było podobnie. Najpierw straciłem to co najbardziej kochałem. Żonę, która odeszła wraz z dzieckiem. Po pewnym czasie widząc, że nie przestaję pić i nic z tym problemem nie robię podała mnie o rozwód. Później musiałem się zwolnić z pracy, bo nie mogłem wykonywać swojego ulubionego zawodu między innymi z powodu trzęsących się rąk. Straciłem wiarę w Boga i w samego siebie. Przestałem chodzić do kościoła, wolałem pod budkę z piwem. Czułem, że ginę, że jest coraz gorzej z moim zdrowiem. Nie jeden raz widziałem zapłakane oczy mojej matki, która modliła się przed obrazem MB Częstochowskiej. Mama mnie kochała! Gotowała i prała moje brudy czasem przemoczone moczem. Płaciła za mnie alimenty. Wierzyła, że kiedyś przestanę pić i z nów będę dobrym człowiekiem. Patrząc na moich bliskich, dalej brnąłem w to bagno. Obchodziło mnie tylko picie- wykombinować coś na wódkę, pośmiać się z towarzystwem, z którym piłem. Pożyczałem, a właściwie to żebrałem na przysłowiowy kieliszek chleba. Jeżeli nikt nie chciał pożyczyć i nie było co sprzedać, podejmowałem się ciężkiej pracy, a pieniądze przepijałem. Miałem coraz częściej konflikty z prawem. Listonosz przynosił coraz częściej wezwania na komendę milicji (lata 80-te) i do Urzędu Miasta , bym się stawił przed komisją ds. przeciwdziałania alkoholizmowi i do sądu.    cdn…

Chcę w tym miejscu przedstawić doświadczenia życiowe trzeźwiejących alkoholików. Czasami będę odnosił się do przeżyć mojego bliskiego przyjaciela Antka, który pozwolił mi opisać niektóre wydarzenia ze swojego życia.

Wracajcie na ten blog, aby nauczyc się tolerancji, wzbogacić o wiedzę, zaczerpnąć siły i nadziei.