» Bez kategorii

Szymborska

admin — Mon, 06 Feb 2012 10:57:50 +0000

Tu był wpis o Szymborskiej, ale po zmianie serwera „wysypał się” bezpowrotnie (podobnie jak parę innych komentarzy). Jest za to komentarz do tego wpisu od autora Velvet Octopus:

Za młodu „dziewczyna o czerwonych rękach”, przeciwniczka lustracji. Na ten zarzut odpowiedziała kiedyś tak:

„Spójrzcie, jak wciąż sprawna,
jak dobrze się trzyma
w naszym stuleciu nienawiść.
Jak lekko bierze wysokie przeszkody.
Jakie to łatwe dla niej – skoczyć, dopaść.
Religia nie religia -
byle przyklęknąć na starcie.
Ojczyzna nie ojczyzna -
byle się zerwać do biegu.”

Poetka wielkiego formatu niezaprzeczalnie, ale Herbert więcej ogarniał. On jednak Nobla nie dostał…

A ja nie tak krytycznie

admin — Mon, 30 Jan 2012 12:54:59 +0000

Wracam z ferii, a tu dwie afery. Ogólnopolska – z przemocą wobec dziecka. O ogólnopowiatowa – bo Zbyszek Szwarc został pełnomocnikiem do sprawy organizacji basenów, czyli spółki „Termy Jakuba”. Co do tej pierwszej to sprawa jasna – zwyrodnialców trzeba usuwać na bok, a dzieci chronić.
Co do tej drugiej sprawy jednak podchodzę spokojnie, pod prąd, bez aferalnej otoczki. Grzmią wszelkiej maści internauci, że skandal, że znajomek, że układ, że klika itd. A niby kogo miał wziąć Październik do tej roboty? Kogoś nieswojego? To może Tusk też miałby na jakiegoś ministra brać kogoś z PiS-u? A może szefem basenowej spółki mógłby zostać Mieczysław Koprowski, skutecznie wkurzający burmistrza? Nie bądźmy naiwni. Wszyscy wiemy, jak jest i jak będzie. Zresztą, gdyby nawet dla wszelkiego spokoju władze ogłosiły konkurs, a w komisji zasiedliby Franciszek Październik, Jerzy Hadryś i Ewa Szczepanik, czy to by coś zmieniło? Skoro burmistrz nie miał obowiązku ogłaszania konkursu, to go nie ogłosił, tylko wziął kogoś, kogo miał w zanadrzu i do kogo ma zaufanie. Szwarc miał do czynienia ze sportem, ma z zarządzaniem, no i jest młody (czytaj: jeszcze ambitny i żądny zrobienia czegoś). Czy nie o zmiany w takim kierunku postulowali wcześniej internauci? Tu akurat burmistrz postępuje prawie konsekwentnie (to „prawie” dotyczy pani skarbnik). Młody prezes ZWiK, nowa i młoda dyrektor Ośrodka Kultury, nowa i młoda szefowa promocji, teraz młody prezes spółki „Termy Jakuba”. A że swój? Wygraj wybory, może być twój! Takie jest przyzwolenie społeczne, takie są realia. Oczywiście zawsze warto wiedzieć (więc my piszemy o tym, żebyście też wiedzieli), że wcześniej wspólny BBS, że wybory, że strategia, że promocja itp., ale zmienić/podmienić układ (jaki by on nie był) możecie tylko wy – wyborcy.
Czy Szwarc da sobie radę? Czas pokaże. Na pewno nie będzie mu lekko, bo burmistrz już gdzieś wspomniał, że basen niekoniecznie musi być deficytowy, więc na pewno będą spore naciski, też radnych, aby zarabiał i zarabiał. A przecież wiadomo, że w otoczeniu basenów w Brzegu, J-L, Strzelinie czy Oleśnicy, nie ma szans, by nie trzeba było do basenów dopłacać. I to nawet sporo. Zatem wcale mu nie zazdroszczę, bo to może być gorący stołek.

Zagęszczenie kultury

admin — Wed, 18 Jan 2012 11:59:50 +0000

Szykuje się poważne zagęszczenie imprez kulturalnych (bardzo szeroko pojętych). Jelcz-Laskowice obchodzi w tym roku swoje lecie, więc imprez moc, a większość zapewne tradycyjnie w maju (o tym wkrótce). Tymczasem w Oławie niespodzianka. Dwie wielkie imprezy jedna po drugiej, na przełomie maja i czerwca. Najpierw dwudniowa „Piana Bosmana” nad Odrą, na którą z miejskiego budżetu ma iść co najmniej 30 tys. zł – nowa szefowa promocji robiła przy tym rok temu, więc teraz zapewne też pochodzi, choć burmistrz publicznie ogłaszał, że ten wydział już więcej imprezy w Oławy nie zorganizuje. Może więc być ciekawie. Tydzień po „Pianie”, w okolicach Dnia Dziecka, mają być kolejne Dni (dwa lub trzy) Koguta – już pod rządami nowej dyrektor Ośrodka Kultury, ale z ograniczonym prawem decyzyjnym, bo już postanowiono, że 1 czerwca będzie impreza w Rynku – otwarcie ratusza i wystawienie utworu Marka Rosteckiego „Kuku-ryki” (wierszem, żeby nie było, a co do pisowni tytułu to strzelam). Nie wiem, kto będzie organizatorem tego – stary dyrektor (który już coś przedsięwziął w tej sprawie), czy nowa dyrektor (która jeszcze nic nie przedsięwzięła, a już ma to odgórnie zaplanowane), w każdym razie też może być ciekawie. A najciekawsze, że obie imprezy (ich koszt wyliczam „na oko” na jakieś 200-400 tys. zł), odbędą się w Oławie tydzień po tygodniu, jakby nie można było zrobić tego taniej w ramach jednej fety. Z doświadczenia wiem, że nagromadzenie kilkudniowych imprez w odstępie 4-5 dni spowoduje zmniejszenie chętnych do uczestnictwa, do wydawania pieniędzy, do skorzystania z oferty (koncerty, piwo, baloniki, wata itp.), co z kolei przekłada się na wzrost kosztów.

Monika i Xawery – nasi nominowani

admin — Sat, 14 Jan 2012 09:37:51 +0000

Wygląda na to, że znów trzeba się będzie pofatygować do Sejmu, bo nasi dziennikarze ponownie zostali nominowani do na gród w ogólnopolskim konkursie Stowarzyszenia Gazet Lokalnych LOCAL PRESS 2012 – wręczenie nominacji i nagród w Sali Kolumnowej 3 lutego.
A nominowani zostali tym razem:
w kategorii EDUKACJA
Monika Gałuszka-Sucharska za cykl tekstów o pobiciu uczennicy gimnazjum „Klaudia boi się szkoły”,
w kategorii ROLNICTWO, WIEŚ I EKOLOGIA
Xawery Piśniak za tekst „Bystrzyca – smutny cud”
Gratulacje! Nasi dziennikarze ponownie udowadniają, że są jednymi z najlepszych polskich dziennikarzy lokalnych. Trochę żałuję, że tym razem nie nominowano żadnej fotki Kryspina Matusewicza, które zwykle były pewniakami. No, ale to już sprawa jury, któremu przewodniczył redaktor Igor Janke.

Czwartkowe Michelle można polecić

admin — Fri, 13 Jan 2012 09:43:02 +0000

Wczoraj pierwszy raz miałem okazję wysłuchać koncertu w Cafe Michelle – trafiło na Alicję Janosz, ale nie o nią chodzi, choć nagłośnienie można by poprawić, no i publicznie obiecanej piosenki Lennona nie było, więc minus. Generalnie chodzi mi jednak o to, że faktycznie w Oławie mamy teraz nowe miejsca (nie tylko Michelle, także Chilli), które skutecznie uzupełniają ofertę kulturalną ośrodka kultury (śpiącego ostatnio, bo to stary dyrektor już nie bardzo, a nowa dyrektor jeszcze w ogóle nie). I to działa. Na koncercie chyba ponad sto osób, czyli pełno. Można spokojnie posiedzieć, wypić drinka, posłuchać. W sumie bardzo pozytywne wrażenia. W szczegółach oczywiście mam parę uwag – np. mały wybór drinków, za to drogich, obsługa nie wyrabiała, więc trzeba było czekać, jakby firma nie chciała na nas zarabiać, a po koncercie wszyscy jakoś szybko uciekli, częściowo ulegając sugestiom obsługi (być może nieświadomym), która dość energicznie rozpoczęła porządkowanie sali po koncercie, więc ludzie aluzję zrozumieli. Oczywiście, jak to w Oławie, na różnych salach wciąż niemal te same twarze – szybko zorganizował się nawet stolik vipowski ze starostą Brezdeniem (z małżonką), z Ewą Szczepanik (urząd miejski) i właścicielami galerii państwem Jeżewskimi. Generalnie jednak przekrój na widowni spory – od nastolatek, poprzez łysych, po siwiejących panów. I chyba o to chodzi w te czwartkowe spotkania w Michelle. Spokojnie mogę polecić. Z Janosz jestem niezdecydowany. Jakoś do mnie nie trafiła. Mimo wszystko standardy jazzowe w jej wykonaniu rozczarowały. No, ale przecież nie o to w tym wszystkich chodzi, gdy chce się po prostu wyjść z domu, zamiast spędzać kolejny wieczór przed telewizorem.

Termy Jakuba

admin — Tue, 10 Jan 2012 08:37:22 +0000

Za chwilę idę do urzędu, aby (jako część komisji konkursowej) zatwierdzić wyniki plebiscytu internautów na imię oławskiego basenu. Wiadomo, że wygrała nazwa „Termy Jakuba” – teraz jeszcze tylko trzeba to formalnie „klepnąć”. Ja jestem „za”, choć nie był to mój faworyt. Początkowo krzywo patrzyłem na tę nazwę, bo jednak termy zbyt często kojarzymy z „wodami termalnymi”, „uzdrowiskami” itp. Ale generalnie rzecz biorąc termy to po prostu łaźnie miejskie, baseny z ciepłą wodą. Może skojarzenie z termami w starożytnym Rzymie jest nieszczególne, bo tutaj jednak zamiast kamienia będzie raczej dykta i blacha, ale jednak funkcja podobna. Więc ostatecznie, skoro tak wybraliście, „klepnę” te Termy Jakuba. Zwłaszcza że historia nazwy jest dość ciekawa. Otóż nazwę wymyślił chrzestny malutkiego Jakuba spod Oławy, którego dziadek pracuje w „Jakubie” Społem na osiedlu Jakuba Sobieskiego. Słowem – Jakub Jakuba Jakubem pogania. No, ale szczegóły w gazecie już jutro. Chyba.

Czekamy na listy

admin — Mon, 09 Jan 2012 13:40:17 +0000

Wiadomo, że jak Owsiak odnosi kolejny sukces, to wszyscy będą bić pianę – że robi nie tak, jak chcemy, że w ogóle robi, że udaje niezaangażowanego politycznie, a jest, że oszukuje, wykorzystuje, ostatecznie że latają jakieś F-16 itp. itd. Nic nowego nie wymyślę.
Natomiast jakoś wciąż nie ma końca lokalny temat gazetowy z artykułu „Szkolenia na gębę”, jak to kasa publiczna idzie na coś, czego nie ma, przynajmniej na razie. Chodzi mi o Społeczne Konserwatorium Edukacji Ekologicznej w Chwałowicach (dziwny twór w budynku doposażonym za 360 tys. zł, z czego 176 tys. przyznał gminie Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska). Nie wchodząc w szczegóły, bo to jest gazecie (a sporo też w komentarzach), chodzi oto, że Lokalna Grupa Działania „Starorzecze Odry”, której prezesem jest Tomasz Kołodziej (ten Tomasz Kołodziej) ma do marca przeszkolić ekologicznie 4 tys. osób. Dotąd przeszkoliła ponoć zaledwie tysiąc. Piszę ponoć, bo nikt nie zna listy przeszkolonych, a nie przyznają się do nich szkoły naszego powiatu. Kołodziej publicznie przyznaje, że są problemy z programem i obiecuje, że za parę dni (w połowie stycznie) poznamy tę listę. Ciekaw jestem jej niezmiernie, bo skoro nie przeszkolili naszych, z którymi byłoby najłatwiej, to kogo, skoro prezes przyznaje, że były i są problemy?
Krótko: jak nie wiadomo, to wiadomo, że kasa. 176 tys. piechotą nie chodzi, więc jak dają, trzeba brać. Gdy się jednak bierze, trzeba umowy dotrzymywać, bo kasa jest publiczna. Oby znów nie okazało się, jak wielokrotnie wcześniej bywało w Polsce choćby z unijnymi pieniędzmi, że się je przewala, przewala, ale ostatecznie nawet po ludzku i legalnie przewalić nie umie. Postaramy się tej sprawy przypilnować.

„Karpiowe” już, trzynastka za chwilę

admin — Wed, 04 Jan 2012 12:45:52 +0000

Jakoś ciągle szlag mnie trafia w okolicach Nowego Roku, gdy słyszę te informacje o nagrodach, trzynastkach itp. W oławskim Urzędzie Miejskim przed świętami każdemu urzędnikowi średnio wypłacono 1,5 tys. zł. Średnio, zatem jeden dostał 500 zł, drugi 2 tys., czyli dodatkową pensję. W Starostwie też były nagrody. Za chwilę trzynastka, czyli kolejny naddany grosz. Jak w dobrze prosperujących firmach komercyjnych, a przecież ci sami urzędnicy, lekką ręką zgarniający nagrody i dodatkowe pensje, skarżą się wiecznie na brak kasy w budżecie. Tego nie zrobimy, tego się nie da, na to zabraknie. Oczywiście zdaję sobie sprawę,że te 100 czy 200 tysięcy zł w skali budżetu całej gminy nie uratują sprawy, ale chodzi o jakąś zasadę. Zrobiłeś świetnie np. imprezę „777″, dostajesz 777 zł (taki żart) nagrody. Dobrze sprzedałeś grunty gminne – jest nagroda. Ale nie z automatu, nie wszyscy, bo akurat zostało w budżecie coś w rubryce pensje i trzeba wydać. Wcale nie trzeba. Skoro jest kryzys, to powinien dotknąć wszystkich, a nie tylko tych, którzy działają na zasadach rynkowych. Urzędnicy też powinni wciągnąć brzuchy, choćby tylko po to, by pokazać, że solidaryzują się z resztą społeczeństwa.
Bywało już tak, że przygotowując budżet, wpisywało się tam jakieś planowane etaty, których nigdy nie zapełniano i jakoś tak zawsze wychodziło, że kasa na nagrody była, bo „przecież zostało”. Otóż w urzędach nigdy nic nie powinno zostawać. A jeśli już, to dla wszystkich, którzy ten budżet tworzą, a nie tylko dla tych, którzy go dzielą.
Ot, taki naiwny jestem z początkiem roku.

Sylwestrowo

admin — Sat, 31 Dec 2011 10:41:05 +0000

To był niezły rok dla gazety. Mogę nawet powiedzieć, że całkiem dobry. Nie było zwolnień. Nie zanotowaliśmy jakichś większych spadków nakładu, co w porównaniu do większości polskich gazet jest nawet pewnym sukcesem. Udało nam się wreszcie połączyć oławskie biuro ogłoszeń z redakcją przy ul. Chrobrego – zatem mamy dwa w jednym, i to u siebie. Będzie taniej i łatwiej, zwłaszcza o komunikację. No i – wprawdzie pod sam koniec, ale jednak – rozpoczęliśmy przebudowę naszej strony internetowej. To ostatnie jeszcze trwa, wciąż coś przerabiamy, czekamy na opinie, uwagi – nam też się jeszcze nie wszystko podoba, ale pracujemy nad tym (np. nad tymi ruszającymi się komentarzami, co mnie też wkurza, a miało być nowocześniej). Przy okazji przepraszam za wszelkie niedogodności z tym związane (dłuższy czas oczekiwania na stronę, braki w jej dostępie, mniej aktualności itp.). W nowym roku to wszystko wróci na swoje miejsce. Do końca nie wiem tylko, jak to będzie z tym logowaniem – temat znacie, bo powraca. W sondzie raz chcecie tak, raz siak. Na razie jeszcze nie zdecydowaliśmy, ważymy tę decyzję, bo wiemy, że częściowo zablokuje ruch na stronie, ale z drugiej strony mogłaby podnieść jakość komentarzy.
Jak widzicie, kończąc rok widzę niemal same plusy. Oczywiście najważniejsze, aby te plusy nie przesłoniły nam minusów. Np. tego, że to kolejny rok bez obiecanej kawy z Wolfiusem. A tak czekałem! Ale on wolał powrócić na stronę z nowym nickiem, aby tylko nie realizować obietnic dawanych jako Wolfius. Ależ on się mnie boi!
A teraz może nieco życzeń (dla nas i dla was):
Mniej konkursów, na których rozstrzygnięcie czeka się z niepokojem, mniej obietnic nie do spełnienia, więcej otwartości i szczerości, mniej chamstwa w komentarzach, więcej opozycji, a mniej kunktatorstwa, powagi, gdy trzeba, a więcej dystansu do siebie w każdej sytuacji.

I oby nam nie zabrakło tematów – to wymuszona aluzja do rysunku Pietkiewicza, który nijak nie jest a propos, ale fajny, więc łączę na siłę
Pozdrawiam sylwestrowo
JK

Na święta serce rośnie

admin — Thu, 22 Dec 2011 09:16:03 +0000

Co roku próbujemy coś zrobić dla innych. Komuś pomóc. I co roku boję się, że nie będzie reakcji, że nikt się nie odezwie, że głos o pomoc pozostanie zawieszony. Na szczęście co roku, właśnie w okresie przedświątecznym, wraca nadzieja w ludzi. W ich bezinteresowność, w dobroć. Gdy tylko napisaliśmy o konkretnych rodzinach, którym chcemy w tym roku pomóc, gdy je pokazaliśmy, rozdzwoniły się telefony. Inni też chcą. Nie będę tu wyliczał, co ludzie ofiarowali, bo będzie to w gazecie (a jest tego sporo – węgiel na zimę, remont pokoju, wyposażenie łazienki), zresztą nie o szczegóły chodzi. Raczej o podzielenie się radością, że jeszcze mamy w sobie trochę człowieczeństwa, że jeszcze nam się chce. Gdy piszę te słowa, koleżanki właśnie dzielą dary. Komu spodenki, komu miśka, komu autko? I widzę, że dar działa w obie strony. Raduje obdarowanego i obdarowującego, a nawet pośredników, takich jak my.
Wczoraj odwiedził redakcję swojski ksiądz, motocyklowy „samuraj”, czyli Kacper Radzki. Właśnie wydał kolejną książkę – tym razem „Tryptykiem pisane…”, czyli „Całkiem inne kazania ujęte w trzy akcenty”. Raczej nie słucham kazań, ale tym razem coś wybrałem, w sam raz na tę okazję (nawet dla niewierzących):
- Jezus precyzuje dokładnie, na czym ma polegać „bycie kimś”. Pierwszeństwo, przełożeństwo, winno być służbą. To właśnie zdolność empatii i myślenia o innych jest miarą wielkości. Niestety, często taki system wartości, który proponuje Jezus, daleki jest od naszego. Wyobrażenie „bycia kimś” kłóci się z propozycją Chrystusa.
Szukajmy możliwości wzrastania w byciu dla innych. Jesteśmy przecież wielcy tyle, ile potrafimy dać siebie innym.
A żeby nie było smutno, rysunek Pepasia, naszego nadwornego rysownika redakcyjnego: