Komentarze: 10 do “Nie szedłem, ale byłem razem”

1. 19-07-2010 o godz. 16:36, wolfius pisze:

   Wzruszyła mnie Pańska historia, panie Redaktorze…

2. 20-07-2010 o godz. 00:13, Velvet Octopus pisze:

   Geje są wśród nas, racja. Ale czy celem EuroPride jest wyartykułowanie tej prawdy? Wątpię… Sama nazwa wskazuje, że chodzi o dumę. Logicznie sprawę ujmując, dochodzimy do pytania: „czy można być dumnym ze swojej orientacji seksualnej?” Jak widać, jak najbardziej tak – tyle tylko, że moim zdaniem wskazuje to na brak dowartościowania. Dumnym można być z wielu rzeczy, ale kryterium oceny osiągnięć nie powinien być czyjś homo-, hetero-, czy biseksualizm. Ale może standardy się zmieniły i hiperpoprawność polityczna rulez…

3. 20-07-2010 o godz. 08:36, admin pisze:

   Wydaje mi się, że z wyartykułowania „tej prawdy” wynika więcej niż sama artykulacja. Wynika pytanie o prawa. Nie jestem działaczem gejowskim, więc nie mam formułek na wszystkie pytania, ale chyba gejom bardziej o to chodzi. Jesteśmy, więc skoro jesteśmy, powinniśmy mieć takie same prawa jak inni, którzy też „tylko” są.
   JK

4. 20-07-2010 o godz. 08:57, Velvet Octopus pisze:

   Wydaje mi się, że przynajmniej teoretycznie wszyscy jesteśmy równi wobec prawa (nadrzędnej Ustawy Zasadniczej). Przyznawanie większych praw jednej społeczności jest nie fair względem pozostałych. Tyle.

5. 20-07-2010 o godz. 09:08, admin pisze:

   Zdaje się, że im nie chodzi o większe prawa, ale te same – pod warunkiem, że zgodzimy się co do tego, że mają prawo mieć partnera życiowego, którego sami wybiorą (jak hetero).
   JK

6. 20-07-2010 o godz. 10:31, Velvet Octopus pisze:

   No przecież takie prawa mają… Problem sprowadza się do instytucji małżeństwa, a to z definicji związek osobników przeciwnych płci. Ale świat znalazł już dawno rozwiązanie, które satysfakcjonuje i zainteresowanych, i państwo. Można by je wprowadzić także w Polsce, gdyby sprawy nie wykorzystywano instrumentalnie w walce politycznej i (w mniejszym stopniu) uprawianiu homoekshibicjonizmu.

7. 20-07-2010 o godz. 10:43, admin pisze:

   Chyba jednak nie mają takich samych praw, jak my. Ja mogę ze swoim partnerem, z którym tworzę podstawową komórkę, opodatkować się wspólnie. Oni chyba nie. Mogę dziedziczyć tylko na podstawie związku, jaki mam ze swoją partnerką, oni raczej nie – muszą spisać jakieś dodatkowe umowy itp. Nie jestem specjalistą, ale chyba jednak w praktyce nie mają takich samych praw (np. informacja o zdrowiu, prawo do wydania ciała, pochówku itp.). Nie chodzi o to, by takie związki nazywać małżeństwem, ale by miały podobne prawa.
   JK

8. 20-07-2010 o godz. 11:34, kaja pisze:

   zgadzam się z admin., co mnie obchodzi kim z kim śpi, byleby nikogo nie krzywdził- znam kilku gejów i im wcale nie chodzi o możliwość zawierania związku małżeńskiego czy adoptowania dzieci chcą po prostu mieć takie same prawa jak my hetero, co w tym dziwnego?

9. 20-07-2010 o godz. 12:44, admin pisze:

   Wczoraj prezydent Irlandii podpisał ustawę o cywilnych związkach partnerskich między osobami tej samej płci. Pary homoseksualne będą mogły rejestrować związek w USC i zyskają prawa do świadczeń socjalnych przysługujących małżonkom heteroseksualnym, a także prawa własności, spadkowe, emerytalne, podatkowe.
   Kto to mówił, żeby Polska była drugą Irlandią?
   JK

10. 20-07-2010 o godz. 13:24, Velvet Octopus pisze:

    No przecież o tym właśnie piszę. Obecnie mają takie same prawa jak pary złożone z osobników płci przeciwnej, żyjące bez sformalizowania związku. Wystarczy zmienić ustawodawstwo i wprowadzić konstrukcję, która zwykle nazywa się „związkiem de facto” i kwestie socjalno-fiskalno-spadkowe zostaną rozwiązane.

Zostaw komentarz